AvandenB | *Reflecties

Het werk van Byron Katie maakte mij duidelijker hoe ik mij zo snel beter kon voelen door mijn oefeningen met zelfreflectie. Zij gebruikt een simpele techniek om jezelf bewust te maken van je eigen gedachten die je stress en depressie kunnen bezorgen.

De techniek van Byron Katie is heel simpel en doeltreffend. Het confronteert je door een paar vragen met de verhalen die je je zelf vertelt en die je ongelukkig kunnen maken. Het werkt pas als je die vragen echt aan jezelf stelt voor gevallen die bij jou emoties oproepen.

Het gaat als volgt:

Oordeel over je naaste. Schrijf het op.
Stel 4 vragen:

1. Is het waar?
2. Kun je absoluut weten dat het waar is?
3. Hoe reageer je wanneer je die gedachte hebt?
4. Wie zou je zijn zonder die gedachte?

Keer het om (de gedachte): vervang zijn/haar naam door jouw naam.

Het sluit aan bij mijn ervaring dat je bij een ander ziet waar je zelf mee zit. Een ander kan een spiegel zijn voor jezelf, je emotie in reflectie :-)

Ik heb mijzelf deze vragen gesteld over alle mensen waar ik ooit een emotioneel geladen contact mee had. En toen ook over de rest. Ik draaide het om en zag een patroon. Ik liet het los, ik wilde iemand zijn zonder die gedachten. Vanaf dat moment voelde ik mij een stuk beter.

Voor meer over Byron Katie: http://www.thework.com/about.asp
En haar methode: http://www.thework.com/pdf/DutchLittleBook.pdf

Als je er naar kijkt, realiseer je dan dat dit past werkt als je de oefeningen echt gaat doen, en dat een tijd volhoudt.

Je wordt tenslotte ook niet slanker van het goed lezen van een dieet boek of fitter van het alleen lezen van een hardloop boek :-)

Voor informatie over persoonlijke effectiviteit en ontwikkeling kan ik de volgende weblogs aanraden:

• www.lifehack.org
  
• www.stevepavlina.com
• www.zenhabits.net

Alle drie zijn toegewijd aan een diversiteit aan thema’s met als grote gemene deler dat de artikelen ook altijd praktisch zijn. Er is expliciet aandacht voor technieken en hoe persoonlijk vordering te maken.

Van harte aanbevolen!

Recent onderzoek naar de hersenen laat zien hoe je gevoelens kalmeren als je ze benoemt. Door activiteit van de hersenen te meten met een functionele magnetische resonantie scanner (fMRI) werd dit zichtbaar.

Personen in een test keken naar gezichten met daaronder een keuze uit woorden. Dit ware mogelijke namen of mogelijke emoties. De opdracht was een woord te kiezen en uit te spreken. Als er een negatieve emotie werd benoemd was er een vermindering te zien in de activatie van de amygdala. Dit gebied van de hersenen is betrokken bij het verwerken van emoties. Als er een naam werd gekozen was deze vermindering niet te zien.

http://www.livescience.com/health/070629_naming_emotions.html

Ik vond dit artikel nadat ik op zoek was gegaan naar recent onderzoek over emoties en onderlinge relaties. Dit in relatie tot mijn vorige post over het positieve effect van het benoemen van negatieve emoties in relatie stoornissen.

Wat mij daarbij duidelijker werd is dat het positieve effect wordt bereikt als je je EIGEN emoties benoemd. En niet zozeer dat je op een abstracter niveau begrijpt hoe negatieve emoties gedrag en contact stoornissen kunnen veroorzaken.

Mijn moeder werd een positiever mens toen zij zich beter bewust werd van hoe onderlinge relaties tussen mensen verstoord kunnen raken.

Ze is vandaag 3 jaar geleden overleden. Zij liet mij een tekst na over onderlinge relaties die ze in 1991 schreef. In deze tekst zet zij uiteen hoe zij beter bewust werd van hoe onderlinge relaties tussen mensen verstoord kunnen raken. Over de kringloop van gevoels-, gedrags- en contactstoornissen. Het is een uiteenzetting van hoe gevoelens gedrag beïnvloeden, gedragstoornissen onderlinge contacten verstoren, en contactstoornissen weer gevoelens verstoren.

Toen zij hiervan zelf bewust werd in haar eigen persoonlijke relaties kon ze beter zien hoe uit deze negatieve spiraal te stappen. Het inzicht zelf maakte haar al veel positiever. Op basis van dat inzicht stelde ze een therapievorm voor die er op neer komt betrokkenen in een contactstoornis zich bewust te laten maken van hoe deze tot stand is gekomen. Om mensen begrip te geven over hoe een relatiestoorniskringloop onbewust tot stand komt. Dat zou een ieder ruimte geven om stoornissen te duiden, te voorkomen en op te lossen.

Het is een theorie die voortkomt uit haar eigen ervaring. Ik kan zelf niet overzien in hoeverre deze overeenkomt met de actuele inzichten in de psychologie en sociologie. Haar opzet was mensen die in de problemen zitten er mee te helpen. Het is evenwel zware kost.

Bij deze wil ik ter nagedachtenis aan haar de tekst on-line beschikbaar maken:

• Onderlinge Relaties

Mijn leven is een stuk verbeterd sinds ik bij al mijn gewoontes op één aspect ben gaan letten. Ik vind het ongelofelijk hoe eenvoudig het eigenlijk is. Boeken en blogs worden vol geschreven over hoe je leven kan verbeteren. Maar het is zo simpel. Je hoeft je bij alles wat je doet maar één ding af te vragen. En dat is: “Kan het minder?“

Een mens leert zijn leven lang gedragspatronen aan. Die maken het leven makkelijk. Die zetten routinezaken op de automatische piloot. Handig! Maar voor alles wat je doet zijn bronnen nodig. En iedereen heeft daar een beperking in. De voornaamste zijn geld, energie en tijd. Je belangrijkste is tijd. Het is beperkt en kan nooit worden aangevuld. Dus wat doe je met je tijd?

De meeste mensen hebben maar weinig tijd over. Nadat alles op een dag is gedaan is de tijd op. En waarschijnlijk is ook niet alles gedaan. Het meeste van de tijdsbesteding wordt gevuld door gewoontes. Die zijn vanzelfsprekend geworden. Die zijn “nodig”. Je bouwt je leven er vol mee.

Je zou soms graag andere dingen doen. Maar er is meestal gewoon geen tijd! Er is echter veel tijd te winnen door bij wat je doet af te vragen: “Kan het minder?”

Ik ben gaan kijken of het minder kan bij alle aspecten die ik kon bedenken.. Dat begint met de vraag, is dit wel nodig wat ik nu doe? Waarom doe ik het eigenlijk? Hoe wordt mijn leven beter van deze gewoonte?

Ik heb specifiek een aantal gewoontes onder de loep genomen. Ik ben deze puur gaan minderen om te merken of ik het echt nodig had:

1. Eten. Ik eet gewoonlijk veel en en let niet echt op wat ik eet. Ik eet nu minder.
   Winst: geld, veel minder dure lekkere trek spul. Meer energie omdat mijn maag niet druk bezig is het naar vet om te zetten.
2. Sporten. Ik liep drie keer per week hard. Daar werd mijn conditie beter van, maar mijn knie kreeg steeds op zijn donder. Ik loop nu een keer in de week, en ben meer gaan fietsen.
   Winst: conditie nog steeds op pijl en meer tijd omdat ik minder hardloop.
3. Internetten. Uren was ik kwijt met RSS feeds op tientallen thema’s. Teruggebracht naar 1/3. Meer hoofden gaan skimmen, en niet langer dan een uur per dag. Hier kwam ik er achter dat het niet alleen gewoonte is, ik vindt dat gewoon erg leuk. Ook had ik maar het voornemen om meer te gaan bloggen. Het werd een moeten van mijzelf. Niet aan toegegeven. Nu het niet hoeft schrijf ik deze post puur voor mijn lol.
   Winst: evenwel 1-3 uur per dag, en energie: minder mentaal vermoeid van al die informatieverwerking.
4. TV. Hij is uitgegaan, en eigenlijk niet meer aan. Ik kijk incidenteel, één keer per week, nog eens een goeie tv-serie via torrents, maar nu Lost, Galactica en Heroes in reces zijn is hij lekker uit.
   Winst: tijd, de hele avond!
5. Nieuws. Ik bedoel het reguliere nieuws via de krant en het journaal. Wat brengt het mij eigenlijk? Bekendheid met de redactioneel gefilterde 3% ellende in de wereld. Heb ik dat nodig, wordt ik daar een blijer mens van? Ik kan die ellende niet veranderen. Het kleurt alleen maar mijn wereldbeeld. Als ik voor iets informatie nodig heb, dan zoek ik dat. Totaal gestopt.
   Winst: tijd en meer positieve energie.
6. Piekeren. Als ik al eens even tijd had, dan ging er veel aandacht naar gisteren en morgen. Wat had ik allemaal anders kunnen doen? Waar moet ik allemaal nog mee rekening houden voor straks? Wat kan er allemaal mis gaan? Tachtig procent van de energie die je daarvoor gebruikt verdampt onproductief. Ik probeer meer in het Nu te zijn. Als er ergens een beslissing voor nodig is, dan neem ik die, met minder prakiseren en zie wel hoe het loopt.
   Winst: Tijd en energie.
7. Kopen. Al die zooi in huis. Gadgets, boeken, cd’s, spelletjes. Stuk voor stuk gekocht met de verwachting op levensverrijkking. Ze vragen allemaal tijd om iets mee te doen. Gebruiken, lezen, luisteren, spelen. Er zit een hoop geld in, dus het is ook zonde om het dan niet te doen. Resultaat, een berg spullen die me aankijkt, met héé krijgen wij ook nog tijd? Eerst maar eens gaan minderen. Resoluut, niets meer kopen, kijken hoe ver ik kom met wat ik al heb. Vervolgens wat ik al heb ook deels geruimd.
   Winst: tijd, geld, energie en minder schuldgevoel. Wat een rust!

De grootse winst is tijd! Maar hoe is dat winst? Je wordt op dat moment met jezelf geconfronteerd. Wat zou ik eigenlijk graag willen doen in die tijd? Ik begon maar eens met niets. Want anders zou ik weer meer gaan piekeren. De tijd helemaal gebruiken om eens tot mezelf te komen. Toen pas merkte ik hoe moe ik eigenlijk was. Ik won daarmee dus al weer energie.

De verleiding is om maar snel de tijd te vullen met een bekende gewoonte. Maar ik ben bewust andere dingen gaan doen. Zaken waarvan ik mij realiseerde dat ik ze eigenlijk heel belangrijk vind. Maar die werden verdrongen door de gewoontes. Voor mij was dat bijvoorbeeld:

1. Meer aandacht voor de kinderen. De tijd nemen om eens een heel boek voor te lezen, op mijn gemak. Samen creatief zijn. Beelden en objecten snijden vijlen in speksteen. Tekenen. (De computer gaat uit als ze thuis zijn, daar mogen ze mij op aanspreken)
2. Meer tijd voor mijn directe omgeving. Ik ging eens meer bewust om mij heen kijken. Ik liet me keer op keer verrassen door dingen die me nooit opgevallen waren.
3. De tijd nemen voor mijzelf. Om zelf eens echt tot rust te komen. Dit doe ik met ontspanningsoefeningen en meditatie.

Met meer tijd, tijd voor mijzelf ben ik mij beter gaan afvragen wat ik eigenlijk graag wil. En ook dat weer, was minder dan ik dacht.

Winst: rust en tevredenheid.

[Voor meer over dit thema kan ik de volgende blogs aanbevelen: De simplicity artikelen van Zenhabits.net en de artikelen over persoonlijke ontwikkeling van Steve Pavlina.]

[Update: Ik lees na het posten van dit verhaal mijn RSS feeds, en warempel, dit thema hangt in de lucht: 20 Time & Energy Drains You Can Eliminate]

Momenteel werk ik aan een boekje over sociaal-emotionele intelligentie.

Als wetenschappelijk onderzoeker was ik primair geïnteresseerd in rationaliteit en cognitieve intelligentie. Ik schreef een technisch proefschrift over modellen van rationaliteit in ontdekken (het proefschrift is hier in te zien en te downloaden.) Mijn ambitie was te begrijpen hoe rationeel kennis te ontwikkelen, en hoe kennis daarover dat proces kan bijstaan.

Als beleidsmedewerker en coach heb ik meer interesse gekregen voor emotionele intelligentie, en de ontwikkeling daarvan. Om te begrijpen hoe mensen handelen en beslissen, en hoe daar mee om te gaan, heb ik in de praktijk geleerd hoe emoties daar een rol in spelen.

Het boekje “Emotie in Reflectie” vat samen wat ik geleerd heb over emoties en reflectie als adviseur en coach. Het wordt een complement op wat ik heb geleerd als docent en onderzoeker en uiteenzet in mijn proefschrift “Rationality in Discovery“.

In tegenstelling tot het abstracte Engelstalige wetenschappelijke verhaal van mijn dissertatie wordt het verhaal in het boekje concreet, Nederlandstalig en persoonlijk.

Delen ervan zal ik voorpubliceren op dit reflectie weblog.

Ik heb van een aantal europarlementariërs reactie gehad op mijn vraag hoe ze staan tegenover de consequentie van het Europees directief over copyright.

Wat ik van het directief begrepen heb is dat het een copyright overtreding een zaak van het strafrecht maakt ipv wat het nu is, het burgerlijk recht. Dat heeft allerlei consequenties waar uitgeverijen, bibliotheken en software ontwikkelaars, maar ook eindgebruikers zich ernstig zorgen over maken. Als IPRED2 vandaag passeert in de huidige vorm dan is de consequentie dat het helpen, bijstaan of mogelijk maken van een copyright overtreding op een commerciële schaal in de EU een misdaad wordt. De straffen daarvoor zijn niet gering, permanente ban op het doen van zaken, beslaglegging op middelen, strafblad en boetes tot 100.000 euro.

Het probleem is nu dat in de huidige formulering het haast onmogelijk is om niet een “overtreding” te plegen als je bijvoorbeeld software ontwikkelaar bent of veel met informatie werkt. Ook het downloaden van een film of mp3tje komt dan op je strafblad.

Dit kon ik opmaken uit de reacties op mijn vraag hoe ze zelf staan tegenover dit directief en de voorgestelde amendementen. Zijn ze het eens met alle consequenties van het directief?

• De alliantie van liberalen en democraten in het parlement heeft een aantal amendementen ingestuurd waarvan er een aantal dermate belangrijk zijn dat als die worden afgewezen er tegen de hele tekst wordt gestemd. Aldus Toine Manders.
• De Groene fractie zal in eerste instantie tegen deze richtlijn stemmen omdat ze twijfelen aan de rechtsbasis, de afbakening van strafbare feiten, en de minimum maximumstraffen disproportioneel vinden en het systeem van private vervolging afwijzen.
• De eurofractie ChristenUnie-SGP wil bij de stemming over Verslag Zingaretti het voorstel in zijn geheel verwerpen omdat de noodzaak van het voorstel onvoldoende is aangetoond. Indien het voorstel niet wordt verworpen, stemmen ze zoveel mogelijk voor een beperking van de reikwijdte. Wel steunen ze enkele definities, omdat ze vinden dat sterke en duidelijke definities nodig zijn. Ze zijn terughoudend ten aanzien van de vraag op welke intellectuele-eigendomsrechten de richtlijn van toepassing moet zijn. Amendementen die een uitgebreide lijst van deze rechten willen opnemen, steunen ze niet, omdat eerst nog moet worden onderzocht in hoeverre een hieraan voorafgaande richtlijn sinds 2006 effectief is en of verdere wetgeving nodig is voor elk van de typen intellectuele-eigendomsrechten (auteursrecht, handelsmerken enzovoort).
• Een parlementariër wist niet wat IPRED2 is, en vroeg mij om meer informatie. Ik neem daarom aan dat niet iedereen alle directieven kan volgen. Aandacht vraagt tenslotte focus.

Ik ben benieuwd hoe er wordt gestemd vandaag…

Cory Doctorow van BoingBoing is onvermoeibaar in zijn strijd om mensen te wijzen op de consequenties van het nieuwe Europese directief IPRED2 wat copyright naar het strafrecht trekt. Dit heeft allemaal nare consequenties.

Cory roept een ieder op zich deze consequenties te realiseren, en je eigen Europese MP op de hoogte te brengen van je mening. Deze gaan namelijk a.s. woensdag daarover stemmen. Ik heb eerst maar eens een aantal van onze MP’s gevraagd hoe zij er tegenover staan.

Ga eens kijken naar Cory’s post als je je geroepen voelt.

De documentaire “the Great Global Warming Swindle” - die de aanleiding was van mijn post over de reacties op Gore’s film - staat onder vuur. De data die gebruikt is in dat programma wordt aan alle kanten betwist of blijkt achterhaald. Meer hier en in een artikel van de Independent.

Robin Berg van Lobox.net heeft een reactie geschreven op mijn post over de Global Warming discussie. Zijn verhaal verdient een eigen post, bij deze:

Op zich zijn het relevante vragen die je stelt en daar zal zeker aandacht
voor moeten zijn in de analyses. Echter persoonlijk vindt ik ze minder
relevant. Ze leiden ons namelijk af van het kern probleem en dat is de
volgende: in het tijdbestek van een paar generaties wordt alle aanwezige
brandstoffen op aarde die in miljarden jaren zijn opgebouwd er doorheen
gejaagd. Dat kan niet zonder consequenties gebeuren. Of deze consequenties
nu zijn opwarming van de aarde, verschuiving van de klimaatzones,
uitsterven van diersoorten, stijging van de zeespiegel, of een derde wereld
oorlog als gevolg van dreigende enorme tekorten aan energiebronnen. Het
maakt eigenlijk niet zoveel uit. Feit blijft dat er consequenties zullen
zijn en dat we met veel prioriteit werk moeten maken van energie efficientie
en van duurzame energie. Als dat niet voortvarend gebeurt dan hebben we op
middellange termijn een probleem (of meerdere problemen).

Tot voor kort was praten over zonnepanelen iets voor oud-geworden hippies en
technische milieu freaks. Pas recent hoor je wereldleiders, CEO’s praten over
zonne-energie (en andere duurzame energiebronnen) alsof het ineens een
eerste prioriteit is geworden.

Deze omslag is grotendeels aan een aantal mensen te danken:
Chevez (president van Venezuela zet Bush te kijk als een olie verslaafde die
niet zonder zijn olie kan), Poetin (draait af en toe de kraan naar Europa
dicht om te laten zien wie er de baas is) en Al Gore (die doordat hij geen
president is geworden de afgelopen jaren de tijd heeft gehad om zijn
boodschap consequent uit te dragen en nu met z’n film een ware hype heeft
veroorzaakt).

Daarnaast heeft het weer zelf ook meegeholpen bij de omslag: kijk maar naar
buiten en je voelt zelf ook al aan dat dit weer niet klopt.

Door deze factoren is er binnen een paar maanden en omslag gekomen waardoor
er nu ineens een competitie is ontstaan tussen werelddelen (Azie vs VS vs
Europa) en tussen landen onderling wie het snelste een 100% duurzame
energievoorziening (lees ook: onafhankelijke energievoorziening) kan
realiseren.

Eindelijk denk ik dan: dit is hard nodig, zonder dit soort ambities krijgen
we hoe dan ook problemen.

Dus samengevat: Al Gore vertelt inderdaad een mooi verhaal dat uiteraard
kanttekeningen heeft, maar de kern is: we zijn als mensheid met iets bezig
waarvan we de gevolgen niet kunnen overzien en daar kunnen we iets aan doen.

Met die kern ben ik het 100% eens en daarbij denk ik dat duurzame energie
(met name zonne-energie) behalve als oplossing voor het broeikaseffect, de
wereld ook kan verlossen van een groot aantal problemen (conflicten waar
olie aan ten grondslag ligt en water tekorten in bepaalde delen van de
wereld). Hoe eerder duurzame energie gemeengoed wordt en bij wijze van
spreken bij de supermarkt van de plank kan worden gehaald hoe beter!

En als een beetje hype over het broeikaseffect daar aan kan bijdragen dan
heb ik daar geen probleem mee.