Reactie van Nederlandse Europarlementariers op het Europees directief over copyright IPRED2

Ik heb van een aantal europarlementariërs reactie gehad op mijn vraag hoe ze staan tegenover de consequentie van het Europees directief over copyright.

Wat ik van het directief begrepen heb is dat het een copyright overtreding een zaak van het strafrecht maakt ipv wat het nu is, het burgerlijk recht. Dat heeft allerlei consequenties waar uitgeverijen, bibliotheken en software ontwikkelaars, maar ook eindgebruikers zich ernstig zorgen over maken. Als IPRED2 vandaag passeert in de huidige vorm dan is de consequentie dat het helpen, bijstaan of mogelijk maken van een copyright overtreding op een commerciële schaal in de EU een misdaad wordt. De straffen daarvoor zijn niet gering, permanente ban op het doen van zaken, beslaglegging op middelen, strafblad en boetes tot 100.000 euro.

Het probleem is nu dat in de huidige formulering het haast onmogelijk is om niet een “overtreding” te plegen als je bijvoorbeeld software ontwikkelaar bent of veel met informatie werkt. Ook het downloaden van een film of mp3tje komt dan op je strafblad.

Dit kon ik opmaken uit de reacties op mijn vraag hoe ze zelf staan tegenover dit directief en de voorgestelde amendementen. Zijn ze het eens met alle consequenties van het directief?

• De alliantie van liberalen en democraten in het parlement heeft een aantal amendementen ingestuurd waarvan er een aantal dermate belangrijk zijn dat als die worden afgewezen er tegen de hele tekst wordt gestemd. Aldus Toine Manders.
• De Groene fractie zal in eerste instantie tegen deze richtlijn stemmen omdat ze twijfelen aan de rechtsbasis, de afbakening van strafbare feiten, en de minimum maximumstraffen disproportioneel vinden en het systeem van private vervolging afwijzen.
• De eurofractie ChristenUnie-SGP wil bij de stemming over Verslag Zingaretti het voorstel in zijn geheel verwerpen omdat de noodzaak van het voorstel onvoldoende is aangetoond. Indien het voorstel niet wordt verworpen, stemmen ze zoveel mogelijk voor een beperking van de reikwijdte. Wel steunen ze enkele definities, omdat ze vinden dat sterke en duidelijke definities nodig zijn. Ze zijn terughoudend ten aanzien van de vraag op welke intellectuele-eigendomsrechten de richtlijn van toepassing moet zijn. Amendementen die een uitgebreide lijst van deze rechten willen opnemen, steunen ze niet, omdat eerst nog moet worden onderzocht in hoeverre een hieraan voorafgaande richtlijn sinds 2006 effectief is en of verdere wetgeving nodig is voor elk van de typen intellectuele-eigendomsrechten (auteursrecht, handelsmerken enzovoort).
• Een parlementariër wist niet wat IPRED2 is, en vroeg mij om meer informatie. Ik neem daarom aan dat niet iedereen alle directieven kan volgen. Aandacht vraagt tenslotte focus.

Ik ben benieuwd hoe er wordt gestemd vandaag…

Copyright naar het strafrecht vanaf a.s. woensdag?

Cory Doctorow van BoingBoing is onvermoeibaar in zijn strijd om mensen te wijzen op de consequenties van het nieuwe Europese directief IPRED2 wat copyright naar het strafrecht trekt. Dit heeft allemaal nare consequenties.

Cory roept een ieder op zich deze consequenties te realiseren, en je eigen Europese MP op de hoogte te brengen van je mening. Deze gaan namelijk a.s. woensdag daarover stemmen. Ik heb eerst maar eens een aantal van onze MP’s gevraagd hoe zij er tegenover staan.

Ga eens kijken naar Cory’s post als je je geroepen voelt.

De werkelijke “global warming swindle”

De documentaire “the Great Global Warming Swindle” – die de aanleiding was van mijn post over de reacties op Gore’s film – staat onder vuur. De data die gebruikt is in dat programma wordt aan alle kanten betwist of blijkt achterhaald. Meer hier en in een artikel van de Independent.

Reactie Robin Berg

Robin Berg van Lobox.net heeft een reactie geschreven op mijn post over de Global Warming discussie. Zijn verhaal verdient een eigen post, bij deze:

Op zich zijn het relevante vragen die je stelt en daar zal zeker aandacht
voor moeten zijn in de analyses. Echter persoonlijk vindt ik ze minder
relevant. Ze leiden ons namelijk af van het kern probleem en dat is de
volgende: in het tijdbestek van een paar generaties wordt alle aanwezige
brandstoffen op aarde die in miljarden jaren zijn opgebouwd er doorheen
gejaagd. Dat kan niet zonder consequenties gebeuren. Of deze consequenties
nu zijn opwarming van de aarde, verschuiving van de klimaatzones,
uitsterven van diersoorten, stijging van de zeespiegel, of een derde wereld
oorlog als gevolg van dreigende enorme tekorten aan energiebronnen. Het
maakt eigenlijk niet zoveel uit. Feit blijft dat er consequenties zullen
zijn en dat we met veel prioriteit werk moeten maken van energie efficientie
en van duurzame energie. Als dat niet voortvarend gebeurt dan hebben we op
middellange termijn een probleem (of meerdere problemen).

Tot voor kort was praten over zonnepanelen iets voor oud-geworden hippies en
technische milieu freaks. Pas recent hoor je wereldleiders, CEO’s praten over
zonne-energie (en andere duurzame energiebronnen) alsof het ineens een
eerste prioriteit is geworden.

Deze omslag is grotendeels aan een aantal mensen te danken:
Chevez (president van Venezuela zet Bush te kijk als een olie verslaafde die
niet zonder zijn olie kan), Poetin (draait af en toe de kraan naar Europa
dicht om te laten zien wie er de baas is) en Al Gore (die doordat hij geen
president is geworden de afgelopen jaren de tijd heeft gehad om zijn
boodschap consequent uit te dragen en nu met z’n film een ware hype heeft
veroorzaakt).

Daarnaast heeft het weer zelf ook meegeholpen bij de omslag: kijk maar naar
buiten en je voelt zelf ook al aan dat dit weer niet klopt.

Door deze factoren is er binnen een paar maanden en omslag gekomen waardoor
er nu ineens een competitie is ontstaan tussen werelddelen (Azie vs VS vs
Europa) en tussen landen onderling wie het snelste een 100% duurzame
energievoorziening (lees ook: onafhankelijke energievoorziening) kan
realiseren.

Eindelijk denk ik dan: dit is hard nodig, zonder dit soort ambities krijgen
we hoe dan ook problemen.

Dus samengevat: Al Gore vertelt inderdaad een mooi verhaal dat uiteraard
kanttekeningen heeft, maar de kern is: we zijn als mensheid met iets bezig
waarvan we de gevolgen niet kunnen overzien en daar kunnen we iets aan doen.

Met die kern ben ik het 100% eens en daarbij denk ik dat duurzame energie
(met name zonne-energie) behalve als oplossing voor het broeikaseffect, de
wereld ook kan verlossen van een groot aantal problemen (conflicten waar
olie aan ten grondslag ligt en water tekorten in bepaalde delen van de
wereld). Hoe eerder duurzame energie gemeengoed wordt en bij wijze van
spreken bij de supermarkt van de plank kan worden gehaald hoe beter!

En als een beetje hype over het broeikaseffect daar aan kan bijdragen dan
heb ik daar geen probleem mee.

Een Oncomfortabele Waarheid

Willen we wel weten dat het klimaat radicaal veranderd. Al Gore presenteert in zijn film “An Inconvenient truth” een beeld over klimaatverandering dat door anderen weer wordt betwist. Het beeld is niet alleen slecht uit, het is ook emotioneel oncomfortabel.

De controvese

De centrale controverse is: veroorzaakt CO2 de opwarming van de aarde, en kunnen we daar zelf wat aan doen?

Klik hier een voordracht die de basis is van Gore zijn film, en zie hier een documentaire “the great Global Warming Swindle” die meer ruimte geeft aan de betwisters van Gore’s boodschap.

Gore stelt in zijn film dat wij mensen door onze fossiele verbrandingsprocessen de toename van CO2 veroorzaken en dat dat de temperatuurstijging veroorzaakt. De boodschap is simpel. Stop de toename de CO2. Dat stopt de de toename van de verwarming.

De critici betwisten de stelling dat toename van CO2 de temperatuur verhoging veroorzaakt. We zien het alleen alle twee toevallig gebeuren. De connectie is maar theorie. Gore maakt ons alleen maar bang.

In deze post verken ik wat aspecten van deze controverse. Mijn conclusie, Gore maakt ons inderdaad bang, en daarom hebben zo veel mensen moeite met het aannemen van zijn stelling.

Ik wil je vragen eens naar de twee films boven te kijken. Dat kost wel wat tijd. Beide duren ongeveer 5 kwartier.

Beide zijn het eens over deze observatie: CO2 en globale temperatuur stijgen en dalen in de zelfde proportie. Maar is er een causaal verband? Welke kant gaat die op? Veroorzaakt CO2 de verwarming, of misschien wel andersom? Worden beide wellicht veroorzaakt door weer iets anders?

Laten we eens kijken naar de stelling: Stijging CO2 is het gevolg van de temperatuur stijging.

Stel, dit is waar. Dan zijn er 2 vragen.

Vraag 1. Hoe? Hoe veroorzaakt een toename in temperatuur meer CO2? Hoe wordt een toename in CO2 veroorzaakt? Dat is simpele chemie, het is verbranding van koolstof. Dat doen we door te ademen en door fossiele brandstoffen te verbranden. Dat zijn de twee grootste bekenden. Maar als die stelling waar is, als we het warmer krijgen gaan we dan meer ademen en verbranden? Misschien.

Wat we ook zeker weten dat we los daarvan door de industrie heel veel meer verbranden dan welke historische periode daarvoor. Het CO2 gehalte is veel hoger dan ooit gemeten t.o.v. het historisch record in het ijs (zie de films). Dat is onbetwist door beide partijen.

Vraag 2. Wat veroorzaakt dan de temperatuur stijging? Deze is onbetwist zichtbaar, en stijgt ook buiten proportie snel, t.o.v. het historische record in het ijs (zie de documentaires).

Misschien een nog niet bekend geologisch fenomeen? Welke? Wat voor antwoord is hier op? Er zijn er vast wel een paar.

De wetenschap

Dan is de vraag: hoe reëel is de stelling dat CO2 tenminste meehelpt met verwarming?

Het fysische verhaal is simpel. Het meeste van de energie die in het licht van de zon zit bereikt de aarde in een golflengte korter dan 4 nanometer. Het meeste van de energie die de aarde zelf afgeeft zit in een golflengte die langer is dan 4 nanometer. Wat weten we nu van het molecuul CO2? Dat het energie met een golflengte van meer dan 4 nanometer absorbeert. Het molecuul raakt dan even in een geagiteerde onstabiele toestand en wordt weer stabiel door de energie weer uit te stralen. Daarmee wordt de richting van die energie straal gekeerd, afhankelijk van de positie van het molecuul. Een deel toevallig in het verlengde van waar het vandaan kwam, een deel in de richting waar het vandaan kwam.

Een wolk van CO2, onze dampkring, gedraagt zich dus als een halfdoorlatende warmte spiegel voor energie boven de 4 nanometer. Energie van lager dan 4 nanometer, het meeste van de zon, gaat die laag door en warmt de aarde op. De aarde laat die energie ook weer los. Er zijn vele elementen in de aarde die daardoor verwarmd worden. De meeste laten het waar los boven de 4 nanometer. Een deel daarvan kan niet meer terug de ruimte in door de CO2 warmte spiegel. Dit is een onbetwist fysisch feit. Het maakt dat er een leefbare temperatuur is in de dampkring.

En wat gebeurt er nu als er meer CO2 is? Dan wordt het plotseling niet meer warmer en laat de spiegel plotseling meer warmte door? Dan verandert alleen in dat geval alles wat we weten over moleculaire fysica?

Het is een wetenschappelijk onbetwist feit dat op deze manier CO2 verwarming veroorzaakt. Elke tuinkas eigenaar maakt daar dagelijks gebruik van.

Wat er ook dan nog meer aan de verwarming bijdraagt, het is onbetwist dat als we als mensen minder CO2 gaan produceren de opwarming minder wordt. Los van alle andere mogelijke oorzaken.

De Emotie

Dat is helaas niet alleen een “inconvenient truth”, maar ook een “uncomfortable truth”. Het debat is emotioneel geladen omdat de consequentie ervan niet goed voelt. We willen als mensen er alles aan doen om ons goed te voelen. We zijn daarbij heel slim in alles er aan te doen om dat gevoel te behouden. De pijn van het kijken naar iets pijnlijks voorkomen we door er liever niet naar te kijken, of het zelfs te ontkennen. Dat heet cognitieve dissonantie.

Hoe slimmer iemand is, hoe slimmer iemand is in het coherent houden van onze aannamen. Dat is vaak een goede overlevingstrategie. Het helpt namelijk om een barrière op te werpen tegen conflicterende, mogelijk foute informatie. Een feit moet wel heel sterk worden wil het echt een ingebedde aanname veranderen die ons comfort geeft. De weerzin om dat te doen stijgt met de discomfort van het feit. Daarnaast accepteren veel mensen pas een feit als het binnen de zijn/haar direct beschikbare waarneming valt. Dan gaat het gevoel pas mee. Slechts een deel kan zich echt volledig laten leiden door argumenten. Maar dat deel zal ook het argumenten spel zo lang spelen tot er comfort ontstaat. Dat noemen ze “The intelligence trap”.

De conclusie

Dit is een zeer fascinerende controverse. Niet alleen een wetenschappelijke, maar ook een politieke, economische en bovenal emotionele controverse. Gore heeft zich een harde klus op de hals gehaald.

Voorlopig heb ik maar nog wat meer gloeilampen vervangen voor spaarlampen, en spaar ik door voor een hybride lage emissie auto om die te laten staan iedere keer als ik net zo makkelijk kan fietsen of rijden met de trein. Het is een klein beetje, maar in Nederland zijn er 16 miljoen kleine beetjes, en die tellen op.